Toegedekt met zeilen der liefde

Op de laatste dag komt altijd nog iets moois te voorschijn: een steengoed scherf met opschrift

....GOT NIT VErgessen......

Afgelopen vrijdag hebben we afscheid genomen van ons dierbare scheepswrak, dat we zo schaamteloos hebben blootgelegd, om alle informatie aan haar te ontfutselen.
Aan het einde gekomen van de campagne, is het wrak toegedekt met zeilen der liefde en er zal aanstannde maandag een laag grond worden aangebracht, om het hout te beschermen tegen eventuele vorst gedurende de komende winter.
Het wrak is zo interessant en geeft haar geheimen zo moeizaam prijs, dat we volgend jaar weer op deze site aan de slag gaan.
We kijken terug om een aangename, informatieve en spetterende opgravingscampagne, waarbij iedereen zich goed geluimd en volledig heeft ingezet. Hulde!

Maar voor nu, voorlopig even radiostilte aangaande de wederwaardigheden rondom de OE 34.

Tot volgend jaar!

De laatste opgravingsdag

In het licht van de haven...
Moeizaam worden van het ons zo vertrouwde wrakhout de laatste doorsneetekeningen gemaakt.


Weemoedig worden nog wegeringen besprenkeld, loshout gelicht en benummerd. Zelfs worden al troffels en emmers gereinigd.


Het einde is in zicht!

Het gedeelte van de kavel en toegangspad, dat voor de opgraving is gebruikt, is opgemeten, inclusief enkele vierkante meters suikerbieten.

Nog een laatste keer nat maken, dan afdekken met de plastic folie...


Morgen gaat de kuil dicht. En kijkt de AWN terug op een nuttige en gezellige veldcursus samen met de IFMAF, het NLE en de RUG.


En ten slotte heeft het schip nog zijn ziel openbaard. Voor sommigen lijkt het op een eendje, voor andere op een krokodil. Wat het werkelijk is worden we misschien volgend jaar gewaar!

Een mooie woensdag

Deze woensdag begon met prachtig weer, zodat iedereen met goede zin meteen aan de slag ging.

Laura en Gert hebben het tweede vat geborgen en met behulp van Archie, Dick en Erik kon zelfs de inhoud, die uit kalk bestond, in zijn geheel geborgen worden.


Onder het vat kwamen nog visrestjes, scherfjes en een koperen tap van een kraan te voorschijn.

Ook was er nog een restant van het zeildoek te zien.

Om de weg in en uit het schip makkelijker te maken heeft Archie met Fokke een prima “gang way” gebouwd.(


Brigitte en Fokke gingen verder met het tekenen van de doorsneden.


s’Middags stond Dick voor zijn grootste uitdaging. Het aggregaat wilde maar niet gaan werken, zodat we bang waren koude soep te krijgen. Maar Dick heeft ons, zoals altijd, weer gered.

Het was weer een supere, leuke, gezellige en mooie opgravingsdag.

Nog een paar dagen...

Vandaag alweer de tweede dag van de laatste week. Vandaag werd er weer vrolijk doorgewerkt, ondanks het troosteloze weer vanochtend. Zo werden nog een aantal dwarsdoorsnedes getekend, administratie bijgewerkt en een paar vondsten ingemeten.


Tekenen

Daarnaast werd in het achterschip begonnen met het verwijderen van de wegering (soort ‘binnenhuid’) en het schoonmaken van de spanten en de ruimtes tussen de spanten die onder de wegering vandaan kwamen. De schoongemaakte delen worden de komende dagen nog getekend en gefotografeerd. Omdat de boorden relatief hoog en de grond liggen zijn de planken van de wegering ontzettend slecht bewaard gebleven. Het is vaak dan ook niet mogelijk om ze in het geheel te lichten. Daarom zijn ze eerste zorgvuldig gedocumenteerd, door middel van tekeningen, foto's en een beschrijving. Zo blijft de informatie toch bewaard voor latere generaties en kunnen de planken (helaas) afgevoerd worden.


Verwijderen wegering van het stuurboord

Als de wegering is verwijderd komen de spanten tevoorschijn. Hier is goed te zien dat voor de spanten geen nette, rechthoekig gezaagde balken zijn gebruikt. De spanten zijn gemaakt van stukken hout, dunne stammetjes of dikke takken, die men zo bewerkt heeft dat het op de huid paste. Bij dit soort schepen werd namelijk de huid eerst gemaakt, waarna de spanten er te pas in werden gemaakt. Bij veel spanten is dan ook nog de natuurlijke ronding van het hout zichtbaar en in sommige gevallen zit er nog spinthout aan.


Een schoongemaakt stukje van het bakboord. Tussen de spanten is de huid zichtbaar. Rechts, onder de stoffer en de krabbers, moet de wegering nog weggehaald worden.

Tot slot werden vandaag de twee tonnetjes met kalksteen of mortel gelicht. Voor het zover was moesten ze natuurlijk eerst netjes schoongemaakt worden en op de foto gezet. Daarna konden de duigjes individueel genummerd worden en vervolgens voorzichtig geborgen. Bij één van de tonnetjes kwamen zelfs nog wat resten van de hoepen tevoorschijn. Deze hoepen zijn van hout, in tegenstelling tot de ijzeren hoepen die bijvoorbeeld vandaag de dag gebruikt worden.


De twee tonnetjes. De duigjes zijn in een vrij slechte conditie. Bodem/deksels zijn ook nog deels aanwezig.


Documenteren en nummeren van de duigen.


Voorzichtig worden de duigen gelicht


En hier liggen de duigen klaar om naar de Rijksdienst gebracht te worden, waar ze vervolgens goed schoongemaakt en geconserveerd gaan worden